WAAR BEGIN IK met Zelfvergeving?

(vertaling)

Hoi dit is Lilly en in dit video-interview geven we wat meer perspectieven in relatie tot het starten van Zelfvergevingen en assisteren en ondersteunen we degenen die binnenin zichzelf de vraag onder ogen zien van WAAR begin ik met Zelfvergevingen en dit punt is dus eerder besproken. Hoe dan ook zijn er nog steeds veel mensen die met dat punt in zichzelf worstelen van waar begin ik, met wat begin ik?

En dus zullen we in dit video-interview wat meer interne geestpunten bespreken in het onder ogen zien van deze vraag in onszelf wanneer we starten met Zelfvergevingen, omdat klaarblijkelijk zoals alleen het geestbewustzijnssysteem kan doen, er vele lagen zijn in de dingen die opkomen in onszelf. Dus als eerste om zelf te assisteren en ondersteunen met de vraag van wanneer of met wat begin ik met het toepassen van Zelfvergeving om er zeker van te zijn dat het geen excuus, validatie of rechtvaardiging is die men probeert of tracht te gebruiken om zichzelf te manipuleren in het uitstellen van de feitelijke start van het wandelen van de toepassing van Zelfvergeving, is wanneer deze vraag opkomt in zelf en er bezorgdheid aan is gehecht; het zal ervaren worden, het zal een hele vage subtiele bezorgdheid zijn die men zal ervaren net onder het diafragma, precies in het centrum van de solar plexus. Het zal een zeer zeer vluchtige subtiele energie zijn.

Dus stel jezelf de vraag: “waar begin ik met Zelfvergeving?” en als die bezorgdheid opkomt in zelf met deze vraag, betekent het dat men feitelijk deze vraag gebruikt als een excuus, validatie of rechtvaardiging. Men is opzettelijk Zelf aan het saboteren in het starten van het toepassen en wandelen van Zelfvergeving en Zelf heeft in feite het antwoord al van waar te beginnen. Of als de vraag is “met wat te starten in het toepassen van Zelfvergeving?” en dat vluchtige gevoel van bezorgdheid komt op dan weet men precies met wat en waarvoor te starten in de toepassing van Zelfvergeving, maar is men opzettelijk aan het proberen en trachten zichzelf te manipuleren in het saboteren van zichzelf en het eigen proces van verandering door het gebruiken of misbruiken van een vraag het te doen lijken alsof Zelf machteloos of tot slachtoffer gemaakt is in het zichzelf assisteren en ondersteunen om te leren hoe iets te doen en het dan ook werkelijk te doen en door te wandelen, voor en als Zelf.

Dus dan, wat we voorstellen wanneer je je realiseert dat deze vraag gesteld is in bezorgdheid en je in Zelfeerlijkheid gezien, gerealiseerd en begrepen hebt dat men deze vraag zelf accepteert en toestaat te gebruiken of misbruiken om zich achter te verschuilen, om te rechtvaardigen, een excuus te valideren WAAROM Zelf niet gestart is of niet start of bang is of dat soort dingen; ik bedoel de angst in zichzelf, als dat opkomt in het onder ogen zien van Zelfvergeving, als deze bezorgdheid zijn intrek neemt als angst als een niet-weten waar te starten of met wat te starten; dat punt van ‘ik weet het niet” wil ook zeggen dat het geestbewustzijnssysteem dit voor manipulatie gebruikt en het tot slachtoffer maken van zichzelf in het onder ogen zien van Zelf in een bepaald punt of een bepaalde manifestatie.

Dus in een algemene context binnen het eigen proces, accepteer en sta de uitspraak “ik weet het niet” NIET toe, omdat de geest van deze uitspraak houdt, omdat men in deze uitspraak de beslissing aan het maken is om in feite de eigen macht weg te geven aan het geestbewustzijnssysteem. Omdat je zegt: “ik weet het niet”. Toch in diezelfde uitspraak is men de geest macht aan het geven omdat men zich dan minderwaardig maakt binnenin zichzelf, men vermindert zichzelf, terwijl alles wat nodig is een ademhaling is, een vrijmaken, een onderzoek, een lezen, een informatie verkrijgen, vragen stellen, een verzekeren dat men volledig begrijpt wat het is dat men nodig heeft om te doen, zijn, leven en uitdrukken en dan doet men het voor Zelf. Dit is een eenvoudig toepassen van het onderwijzen van Zelf in een bepaald nieuw punt dat Zelf onder ogen ziet. Dus daarom, een ander perspectief van waarom en hoe we weten dat het punt van in bezorgdheid gaan wanneer je vraagt “waar start ik met Zelfvergeving” of “met wat start ik de Zelfvergeving”; je context van waarom en hoe dit een rechtvaardiging, validatie of een excuus is om niet gewoon te starten, is omdat men ALLE voorbeelden heeft die er zijn op de forums, er veel mensen op de forums zijn die assisteren en ondersteunen en een eenvoudige stap om te nemen is het te vragen.

En daarom, als deze vraag in zelf voor langer dan een week in zelf blijft is het overduidelijk zelfmanipulatie en saboteren omdat de ondersteuning en assistentie recht tegenover je is met een klik van een knop en dan in het punt van ‘ik weet het niet” is een absolute ontwikkeling van dat punt van zelfmanipulatie. Want opnieuw AL iemands voorbeelden zijn hier. Men kan eenvoudig vragen en Zelf zal ontvangen en het Desteni forum is beschikbaar. Er zijn vele menselijke wezens die hun praktische processen wandelen en er zijn moderators die elke dag assisteren en ondersteunen met het verzekeren dat iedereen geassisteerd en ondersteund is naar beste kunnen dat ze hebben dienovereenkomstig hun eigen leven. Hoe dan ook, daarom in de neiging van zelf tot slachtoffer maken in het gebruiken van het excuus ‘ik weet het niet’, realiseer je dat, dat is een echt geestmanipulatiepunt, waar men in onmiddellijke inferioriteit gaat, zelfvermindering, het beperken van zelf, terwijl alles wat nodig was vanaf het begin was eenvoudig het luisteren naar interviews, het deelnemen op de forums en vragen stellen.

Daarom, als men bijvoorbeeld iets ziet in relatie tot Desteni en men is er benieuwd naar en men zou eigenlijk meer willen weten, liever dan in dat punt te gaan van in de geest vallen in een ‘ik weet niet wat er gebeurt’, veeleer STOP, ADEM, sta op en VRAAG. Dus kijk naar dit punt in het algemeen door het eigen leven heen waar men onmiddellijk, alleen omdat men het niet weet, men in het persoonlijk nemen gaat en in slachtofferschap, inferioriteit, zelfbeperking, zelfvermindering in plaats van te gaan als “oké ik begrijp dit nog niet, laat me het uitzoeken”. Alleen dit punt veranderen in je wereld, in je realiteit zal zelf al assisteren en ondersteunen met het meer Zelfsturend worden binnenin Zelf en het proces van Zelf.

Oké, dus we zijn terug bij waar men in “hoe pas ik Zelfvergeving toe” gaat of “waar start ik met Zelfvergeving” en wanneer er een bezorgdheid opkomt. Wat we aanraden is om te kijken naar de bezorgdheid en Zelf te assisteren en ondersteunen met wat Zelfvergevingen, precies daar waar de bezorgdheid opkomt. Men kan bijvoorbeeld starten met de bezorgdheid die opkomt met bijvoorbeeld dit interview waarin men ziet, realiseert en begrijpt dat er een energie of reactie opkomt met het stellen van de vraag. Als de vraag echt is, als wanneer men werkelijk te weten wil komen hoe en waar te starten, dan zou het een directe vraag zijn en zou het niet alleen maar rond blijven hangen in je geest en gebruikt worden als een excuus om naar de forums te gaan en te klagen.

Het zal een rechtstreekse directe vraag zijn die opkomt en omdat…als het werkelijk zo is dat je te weten wilt komen hoe het is dat je iets doet of waar te beginnen, je daadwerkelijk zal gaan vragen hoe het zit en het zal een heldere, direct mededelende vraag zijn. Terwijl, als men in reactie iets vraagt door een verborgen agenda, het gevraagd zal worden in de aard van klagen of jammeren of humeurigheid. Dus men zal duidelijk het verschil zien tussen het accepteren en toestaan van zelf om een vraag te gebruiken als een punt van manipulatie terwijl als het werkelijk een vraag is, men het VRAAGT en ontvangt wat het is dat zelf feitelijk naar op zoek is. Dus men kan in het stellen van die vraag van “waar te beginnen met Zelfvergeving?” of “hoe te beginnen met Zelfvergeving als die bezorgdheid opkomt?” aangeven dat zelf al WEET waar te beginnen en hoe te beginnen; zelf WIL niet beginnen, omdat je niet wilt veranderen.

En dan zal men proberen en verder te schuilen in klagen en jammeren en humeurigheid over waar te beginnen en hoe te beginnen, terwijl alles hiervan werkelijk als een kind is die zijn kont tegen de krib gooit als niet ter wille zijn om te veranderen en zal proberen je proces uit te stellen zolang als je kunt door feitelijk het starten te saboteren om niet te hoeven starten, om niet te hoeven veranderen. Dus voor degenen die vastzitten in deze tijdslus,,realiseer je dat tot op zekere hoogte, je WEET waar te starten en hoe te starten en degenen die vragen waar te starten en hoe te starten als een eenvoudige directe vraag die onmiddellijk opkwam binnenin hunzelf en onmiddellijk in manifestatie en een vragen om ondersteuning en assistentie overging; zij weten feitelijk ook waar te starten en hoe te starten, maar alleen in het stellen van die vraag is het meer een cross reference en een bevestigen van hetgeen ze al weten en dat is cool. Dus weet, realiseer en begrijp dat we NIET zeggen dat voor degenen die ongerustheid ervaren in het waar te starten en hoe te starten, we zeggen niet, vraag niet. We laten eenvoudig zien wat het is dat je accepteert en toestaat in jezelf in die reactie met de vraag en dat men daar feitelijk het punt onder ogen ziet van ‘angst om te veranderen’.

Dus men kan onmiddellijk je Zelfvergevingsverklaringen hierin wandelen en men start eenvoudig:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om ongerustheid te ervaren met het stellen van de vraag hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om eigenlijk te reageren op Zelfvergevingen en het niet toe te willen passen omdat ik feitelijk angst ervaar om binnenin mijzelf te veranderen en daarom probeer ik deze angst te verbergen in een ongerust zijn over Zelfvergevingen en dan door de vraag van waar te starten en hoe te starten te veranderen in een manipulatiepunt om te proberen mijn proces te rekken zoveel en zolang als mogelijk om te valideren, rechtvaardigen of excuseren waarom ik niet gewoon start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om eenvoudig te vragen om ondersteuning en assistentie in waar te starten en hoe te starten maar in plaats hiervan de vragen te gebruiken als een manier van zelfmanipulatie en te proberen anderen te manipuleren om me te ondersteunen of helpen of valideren in mijn ervaring van hoe te starten en waar te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om te zien, realiseren en begrijpen dat ik in feite al weet waar te starten en hoe te starten; ik ben en zal misschien onzeker zijn maar ik kan ook alleen om bevestiging vragen maar mezelf toestaan en accepteren om te proberen de vragen te gebruiken en misbruiken als een manier om mijzelf niet onder ogen te zien is onacceptabel.

En zo kan men vanuit daar starten en uitbreiden zelfs op dit interview voor jezelf als je dat zou willen, als je vindt dat je bezorgdheid en angst ervaart in het punt van waar te starten en hoe te starten en realiseer je dat die reactie eenvoudig jij bent die angst en bezorgdheid ervaart in jezelf over veranderen. En dan om dat punt onmiddellijk te transcenderen, wandel je de Zelfvergeving en dan vraag je het op de forums. Je kunt delen: “oké, dit is mijn begrip van Zelfvergeving, is dit juist, kun je me assisteren en ondersteunen met meer perspectief?”

Ik bedoel dat is werkelijk eenvoudig om te doen. Vraag liever om assistentie en ondersteuning dan dat je een hele situatie of een scenario creëert in je geestbewustzijnssysteem, het om en om vormend waarin je probeert te zoeken naar een antwoord, terwijl Zelfvergeving klaarblijkelijk geen ‘normaal’, huidig deel is van je leven, dus zul je het uiteraard nodig hebben om er meer over uit te zoeken. Dus in plaats van te gaan in het persoonlijk nemen omdat men iets nog niet begrijpt, is het beter het te vragen.

En dat is ook echt een egopunt met menselijke wezens, omdat we altijd denken dat we het allemaal weten. En dan gaan we in onze ego’s en proberen dingen uit te vinden in onze geest terwijl we het NIET allemaal weten. Dus laat het ego gaan, vraag om ondersteuning en assistentie. Het is allemaal hier op het Desteni forum, je zult vooral naar interviews geleid worden en zo kun je je proces beginnen, je kunt je zelfvergevingen zelfs delen op de forums en wanneer je hierin wat meer comfortabel wordt kun je een kijkje nemen bij ons Desteni I Process waar je geassisteerd en ondersteund wordt met het meer praktisch verenigen van Zelfvergeving in je wereld en realiteit, meer gestructureerd in relatie tot specifieke punten waar je door een heel proces geleid wordt van de voornaamste manifestaties van je totale geestbewustzijnssysteem en word je praktisch, punt voor punt geleid over waar Zelfvergeving op toe te passen. Oké heel erg bedankt. 

Video 2011: WHERE do I START with Self Forgiveness?

(transcript Larry Manuela; vertaling Ingrid Schaefer)

Proces van Kwantificeren – Spreek Zelfvergeving LUIDOP

(vertaling)

Hoi iedereen. In dit video-interview bekijken we het luidop spreken van zelfvergeving, in het jezelf assisteren ​​en ondersteunen in het in klank uiten van zelfvergeving.

Nu, dit is in het bijzonder specifieke procesondersteuning voor diegenen die zelfvergeving voor de eerste keer luidop spreken. En het is het proces van zelfvergeving schrijven — is het proces van het schrijven van de, en het wandelen van de feitelijke blauwdruk van de structuur van het systeem dat men in zichzelf als een geestbewustzijnssysteem onder ogen ziet en het in klank uiten van zelfvergeving en het luidop spreken voor zichzelf is het vrijkomen van de substantie, de energie, de kristallen, de verbindingen, de interrelaties en dimensies van het gehele systeem binnen zichzelf. Dus, in termen van het wandelen van zelfvergeving wordt het voorgesteld om het te schrijven en spreken als het totale proces van jezelf assisteren en ondersteunen met het wandelen van die systeemmanifestatie uit ZELF in het menselijke fysieke lichaam om zo Zelf effectiever te assisteren en ondersteunen in het proces van zelfcorrigerende toepassing.

Nu uiteraard in termen van bijvoorbeeld, waarom is dit? Als men eens een kijkje neemt in het schrijven. Het uitschrijven is gewoon nog steeds alleen structureel, je wandelt het structureel uit in jezelf als het eigenlijke proces van schrijven. Je bent op hetzelfde moment als het schrijven, wanneer je de woorden schrijft, schrijf je de structuur uit, de blauwdruk, het ontwerp van het totale systeem dat je onder ogen ziet in het uit jou wandelen door middel van zelfvergeving en tegelijkertijd binnen dat proces wandel je het uit — je komt tot realisaties, inzichten, begrijpen.

En nu, om het te onderbouwen dat wandelen van het systeem als jezelf, qua structuur en zijn design en zijn manifestatie ——– zal het luidop spreken je assisteren en ondersteunen bij het loslaten van de substantie wat de energie is of de dimensies of relaties die gesubstantieerd zijn die dat systeem tot ontstaan manifesteerde. Omdat het in klank uiten, spreken, je stem de werkelijke stand van jezelf is, waar je binnen de zelfvergeving de verklaring aflegt dat, ik laat de energie los, de relaties, de substantie die het systeem manifesteerde en ik neem mijn plaats in mij, in mijn menselijk fysieke lichaam in relatie tot dit punt om in staat te zijn gewaar te zijn als MIJ met mijn menselijk fysieke lichaam in de manier waarop ik leef, om deze energie NIET MEER te accepteren en toe te staan, deze relaties, deze netwerken dat wat het systeem substantieerde mij over te nemen, bezitten, me te sturen en mij te controleren. Ik maak deze beslissing met mij te staan ​​door mij in mijn menselijke fysieke lichaam en mij te assisteren en ondersteunen mezelf en mijn leven te veranderen door middel van praktische toepassing; om feitelijk uit te groeien tot het sturende principe van mij in mijn menselijk fysieke lichaam en mijn wereld, wat dus de verklaring is die je maakt wanneer je het in klank uiten van zelfvergeving wandelt in het op resonante wijze luidop wandelen van zelfvergeving, dat is een uitspraak die je maakt bij het effectief luidop wandelen van je zelfvergeving.

Dus daarom, wanneer je zelfvergeving wandelt stellen we voor het schrijven evenzo luidop te doen, want je wandelt de verschillende dimensies van een systeem en jezelf in het schrijven en het spreken. In het schrijven ervan, ben je de structuur, het ontwerp, de constructie, het systeem aan het vrijgeven. In het spreken ben je met de klank van jezelf als je stem als je stand, waarbij je de positie binnen je menselijk fysieke lichaam op resonante wijze inneemt om jezelf effectief voor te bereiden in wanneer je je zelfcorrigerende toepassing doet om in staat te zijn de gedachten te stoppen, de back-chat, de reacties die opkomen omdat je je zelfvergeving hebt toegepast, je hebt het uitgeschreven, je hebt het uitgesproken en je stand binnenin je is zo des te effectiever en je kunt dus door het systeem wandelen dat opkomt — jezelf veranderen in een moment van praktische toepassing en je werkelijke fysieke bewegingen sturen, je stem, je wezenlijkheid naar iets of iemand, van geestelijke deelname richting zelfsturend leven.

Dus met het in klank uiten van zelfvergeving, als je een verklaring luidop zegt, als je het eenmaal hebt geschreven, zoals bijvoorbeeld: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf aanvaard en toegestaan ​​heb in woede te reageren toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen. In het spreken van een verklaring is men het werkelijk aan het spreken in de realisatie, in vrijgave, binnen het nemen van verantwoordelijkheid. Het zou een natuurlijk spreken van de woorden zijn, het zou comfortabel zijn, het zou stabiel zijn en het zou HIER zijn, precies zoals ik de verklaring sprak. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf aanvaard en toegestaan ​​heb in woede te reageren toen mijn moeder me vroeg de afwas te doen en wederom, het is niet een gedreun van zelfvergeving spreken. Het moet een echte zelfvergeving zijn. Je bent eigenlijk jezelf aan het vergeven in het jezelf vrijgeven van die reactie in het punt onder ogen zien met een ander wezen in je wereld, maar tegelijkertijd is je toonaard stabiel, is je lichaam comfortabel en is je verklaring sturend, is het zeker, is het echt: Ik vergeef mezelf voor het mijzelf accepteren en toestaan ​​in woede te reageren toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen. In dat moment van het luidop spreken en het in klank uiten, ben je aan het realiseren wat je hebt geaccepteerd en toegestaan op dat moment. Het is als, IN de verklaring zul je zien als je het luidop spreekt, hoe zinloos en onnodig een dergelijke reactie is en tegelijkertijd zul je binnen die ene uitspraak zien hoe je onnodig de relatie met je moeder hebt bemoeilijkt, hoe dat moment gewoon veranderd kon zijn met jou die de afwas doet, een praktisch punt, hoe op dat moment van jezelf assisteren en ondersteunen in het doen van de afwas, je je moeder aan het assisteren en ondersteunen bent, je je hele gezin aan het assisteren en ondersteunen bent. Het is een praktisch punt dat gedaan moet worden. Je moeder kan echt druk zijn geweest en je was niet in het bijzonder iets aan het doen, maar wilde gaan en naar muziek luisteren en overwoog dus niet een ander wezen, een ander wezens situatie te overwegen, jezelf, je tijd, wat praktisch is, wat vereist is gedaan te worden — al deze realisaties kunnen in één verklaring van het effectief in klank uiten van de woorden als ZELF opkomen.

Dus, als en wanneer je je zelfvergeving toepast en er is zoiets als stemtonaliteitdifferentiaties en je stem is aan het kraken of je lichaam gaat in reactie zoals pijn of ongemak als je het aan het spreken bent en dat zal voornamelijk gebeuren aan de achterkant van je menselijk fysieke lichaam bij het nekgebied dat stijf zal worden, met name het midden van je rug. Dan wat toont binnen je menselijk fysieke lichaam is: dat je niet effectief genoeg had gekeken naar dat punt dat je aan het vergeven bent. Dus als je bijvoorbeeld: Ik ….. vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en …… toegestaan heb …. in woede naar mijn moeder te reageren toen ze me vroeg om ….. (spreker zucht) …….. de afwas te doen. Ik bedoel okay uiteraard heb ik het een beetje overgeaccentueerd, maar het is gewoon een voorbeeld van de verschillende fysieke ervaringen waar je doorheen gaat in de toepassing van een verklaring of zuchten of emotie en gevoel binnen het en uhmm als de uitspraak NIET willen doen, omdat je nog steeds de schuld aan je moeder wilt geven.

Dus ben echt gewaar en zelfoprecht van dergelijke veranderingen die plaatsvinden in je menselijk fysieke lichaam, je toonaarde, je zuchten, je wijzigingen en dat soort dingen. Het zijn gewoon aanwijzingen dat er een punt binnenin is waar je niet naar gekeken hebt. Dus met het gebruik van dat voorbeeld kan men dan gaan kijken naar oké mijn zelfvergeving laat zien dat ik nog steeds mijn moeder wil beschuldigen. Dus doe dan je schrijven van het hoe en waarom het is dat je je moeder wil beschuldigen en dan realiseer je je bijvoorbeeld in je schrijven dat het gewoon allemaal een manipulatie is, omdat je gewoon wilde gaan en naar muziek luisteren en je gewoon de afwas niet wilde doen en doe dan je zelfcorrigerende toepassing van wanneer iemand vraagt ​​om iets te doen, overweeg dan een ander, houdt rekening met de familie, de hele situatie in de huis, laat je persoonlijke wensen, behoeften en verlangens gaan en betuig je levenswijze voor wat het beste is voor iedereen. Wat het beste is voor allen is het beste voor ZELF. Ik bedoel als je je afwas doet, zul je schone afwas hebben, zul je interactie met je moeder hebben die stabiel is, die duidelijk is en die hier is en haar ervaring van zichzelf zal dan expressiever zijn met de rest van het gezin en dus de hele situatie verandert dankzij jou die je startpunt verandert in het benaderen van de afwas.

Okay, dus dit is gewoon een beginnerspunt in termen van het je zelfvergeving luidop wandelen voor jezelf, in het controleren van je stemtonaliteit, je fysieke lichaamsreacties en veranderingen in de eerste zin zelf, dat je altijd een indicatie zal geven van waar je meer schrijven behoeft te doen, er meer inkijken. En dan ga je weer terug naar de verklaring en ga je zien of men helder is en spreek je het: Ik vergeef mezelf dat ik mezelf aanvaard en toegestaan ​​heb in woede te reageren toen mijn moeder me vroeg om de afwas te doen. Wanneer het comfortabel is, helder, HIER en het is een echte zelfvergeving als een verlossing en een besef, dan weet je dat je staat.

Oké, dus degenen die proces wandelen en bovendien zichzelf kunnen assisteren en ondersteunen met dit punt, doe het. Ik bedoel, in termen van tijd en verantwoordelijkheden uiteraard, kun je je schrijven van je zelfvergeving de ene dag doen en kun je het in het spreken ervan de volgende avond doen. Of vind die tijd voor je om jezelf te assisteren en ondersteunen bij de toepassing van dit punt van het luidop spreken van zelfvergeving, om het meer en meer stabiel te laten worden, natuurlijk, helder en HIER als ZELF. In eerste instantie zal het ongemakkelijk zijn, zal het zijn als leren hoe je auto rijdt, leren te lopen. Het zal wel struikelend zijn, gaat het wel morrelend zijn, gaat het wel onhandig zijn en het is prima. Je wandelt dit proces alleen met jezelf, ik bedoel kom op, doe dit voor jou, beoefen dit, wandel het, beweeg ermee, speel ermee, ik bedoel het is echt geweldig om de innerlijke werkingen van jezelf te leren kennen door simpelweg te luisteren naar jezelf en gaan zo van, oké er is iets uit, daar mis ik iets, daar zou ik meer in kunnen kijken, oké ik zie dat ik hier niet duidelijk ben, ik ben daar niet duidelijk. En zelfs bij het wandelen van je zelfvergeving luidop kun je dan zien of je zelfvergevingsuitspraken die je hebt geschreven natuurlijk effectief zijn. 

Dus het is een gave, dubbele kruisreferentie voor jezelf waar dan tegelijkertijd tijdens het luidop wandelen van zelfvergeving in het bijstaan ​​van jou in dat proces nadat je het geschreven hebt, je zelfvergeving schrijven steeds effectiever zal beginnen te worden en zo zal uiteindelijk je schrijven en je in klank uiten beginnen één en gelijk te worden, hetgeen vanuit het grotere, totale perspectief van je proces zal beginnen je werkelijke, fysieke, praktische sturende leven te assisteren en ondersteunen wanneer je jezelf schrijft en in klank uit in correctie.

Heel hartelijk bedankt.

(transcript Larry Manuela; vertaling Sylvie Jacobs)